اگر چه در دهه 70 میلادی کم کم استفاده از بازی های ویدیویی به یک پدیده شناخته شده مبدل شد و بسیاری از مردم به طرق مختلف با پدیده مذکور آشنا شدند، اما هنوز هم رایانه های شخصی در دسترس نبودند و کنسول های ابداع شده نیز بسیار ابتدایی بودند.

به گزارش خبرنگار فناوری اطلاعات فارس، در اوایل دهه 70 میلادی "مین فریم " ها رشد و توسعه فراوانی یافتند و همین مساله باعث شد اجرای بازی های جدیدتر و متنوع تری برروی آنها ممکن شود. اگر چه سوابق همه بازی هایی که در این دهه ابداع شدند در دست نیست، اما بازی های زیادی نیز در این دهه طراحی شدند که زمینه ساز طراحی بازی های مردن و پیشرفته امروزی شدند.
عموم این بازی ها توسط دانشجویان علاقه مند طراحی می شدند که با آزمون و خطا تلاش می کردند راهی برای افزایش جذابیت بازی های زمخت و نه چندان دوست داشتنی اولیه پیدا کنند. آنان از اینکه بازی های ویدیویی تنها از طریق رایانه های غول پیکر و در محیط دانشگاه ها قابل دسترس باشند راضی نبودند و تلاش می کردند مردم عادی را هم به هر نحو ممکن از تلاشهایشان آگاه کنند.
در دهه 70 در مجموع بازی های ویدیویی به دو شیوه در دسترس قرار می گرفت:
1- سیستم پلاتو که یک محیط مملو از رایانه طراحی شده در دانشگاه ایلینویز بوده و در آن دهها رایانه مین فریم ساخت شرکت CDC قرار گرفته بودند. در این محیط علاقه مندان می توانستند بازی های مختلفی را اجرا و آزمایش کنند و تجربه کسب کنند.
2- DECUS هم یک گروه کاربری رایانه ای بود که توسط شرکتی موسوم به DEC راه اندازی شده بود و در آن بازی های ویدیویی و برنامه های آنها مبادله و توزیع می شد.
البته طراحی های ویدیویی در آن زمان محدود به این رایانه ها و محیط ها نبود و از جمله بازی های ارزشمندی برای رایانه HP2000 شرکت اچ پی طراحی و نوشته شد. طی دهه 70 میلادی تحولات مهمی در دنیای بازی های ویدیویی به وقوع پیوست که می توان برخی از آنها را به اختصار و به شرح زیر مرور کرد.
دان داگلو در سال 1971 اولین بازی رایانه ای با موضوع بیسبال را طراحی کرد. ایده اجرای بازی های محبوب ورزشی توسط رایانه از همان دهه 60 در ذهن بسیاری از علاقه مندان شکل گرفته بود، اما ضعف سخت افزاری و نرم افزاری رایانه های موجود گنجاندن جزییات مفصل برای اجرای این بازی ها بر روی رایانه را غیرممکن کرده بود.
وی این بازی را برای یک مین فریم DEC PDP-10 در کالج پومونا نوشت و طراحی کرد. کاربران این بازی می توانستند یک بازی را انجام دهند تا در قالب یک تیم یک فصل کامل را سپری کنند. داگلو با همکاری یک برنامه نویس دیگر به نام ادی دامبروئر، بعدها یک بازی بیسبال دیگر به نام Earl Weaver Baseball را هم طراحی کرد که در سال 1987 توسط شرکت Electronic Arts منتشر شد.
"استار ترک " بازی دیگری بود که در سال 1971 توسط مایک می فیلد برای رایانه های سیگما 7 در دانشگاه MIT طراحی شد. این بازی در دهه 70 شهرت فراوانی کسب کرد و به شدت مورد توجه قرار گرفت. کار به جایی رسید که نسخه های مختلفی از این بازی که بر روی سخت افزارهای مختلف قابل اجرا باشند نیز طراحی و عرضه شد.
داگلو نیز که تحت تاثیر شهرت و محبوبیت این بازی قرار گرفته بود، یک نسخه از این بازی را در سال های 1971 و 1972 برای رایانه PDP-10 نوشت. نسخه های دیگری از این بازی هم توسط اشخاص مختلف طراحی شدند که البته چندان محبوب نشدند.
در سال 1972 گریگوری یاب یک بازی تعقیب و گریز به نام Hunt the Wumpus را برای رایانه های PDP-10 طراحی کرد. برخی معتقدند این اولین بازی ماجراجویی مهم محسوب می شود. بازی یاد شده هم در نوع خود مورد توجه کاربران قرار گرفت.
در سال 1973 تحول مهمی در زمینه طراحی بازی های ویدیویی اتفاق نیفتاد، اما در سال 1974 بازی Maze War برای اجرا بر روی رایانه های PDS-1 در مرکز تحقیقاتی آمس وابسته به ناسا طراحی شد. در آن زمان اولین تلاش ها برای اجرای یک بازی سه بعدی به سبک بازی های پیشرفته امروزی انجام شد. این بازی را می توان از اولین بازی های مهم تیراندازی اول شخص دانست.
در همان سال براد فارتنر با همکاری چند برنامه نویس دیگر بازی جنگ هوایی را به عنوان یکی از اولین شبیه سازهای آموزشی پرواز عرضه کردند. در این بازی کاربر نقش خلبان یک جت نظامی را بر عهده می گرفت که مملو از انواع سلاح و سوخت بود و باید ماموریت خود یعنی نابودی هواپیماهای دشمن را با موفقیت به انجام می رساند.
علیرغم گرافیک نه چندان مطلوب و سرعت پایین حرکت صفحه و نمایش اطلاعات این بازی محبوبیت قابل توجهی کسب کرد. این بازی بعدها الهام بخش مایکروسافت برای طراحی شبیه ساز پرواز مشهور این شرکت شد.