2015 سال از مرگ «هوراس» گذشت.
2015 سال پیش در چنین روزی هوراس خالق رساله «هنر شاعری» درگذشت.به گزارش خبرنگار فارس «کوینتوس هوراسیوس فلاکس» (Quintus Horatius Flaccus) در روز 8 دسامبر سال 65 قبل از میلاد مسیح در دهکده و نوزیا در آپولیا به دنیا آمد. ظاهراً پدرش برده آزاد شده ای بود که به ماهی فروشی یا تحصیلداری مالیاتی اشتغال داشت و برای فرزند خویش وسائل تحصیل معانی و بیان را در رم و فلسفه را در آتن فراهم کرد.
هوراس در 25 سالگی با «ویرژیل» آشنا و به «مسناس» معرفی و بعد از مدتی فقر در 45 کیلومتری رم به امر مسناس مزرعه ای به او داده شد. هوراس مردی کوتاه و چاق و مغرور و رد عین حال خجالتی بود، با اینکه نمی توانست به طبقات بالا راه یابد با عامه مردم میانه خوشی نداشت.
او که آسایش خیالی از لحاظ معیشت بدست آورده بود به خلق آثار ادبی به طور جدی پرداخت و با سود جستن از آثار قدما و آداب و عادات زندگی روزمره رومیان با هوس ها و آرزوها و خوبی ها و بدی هایشان دو هجونامه در بین سالهای 34 و 30 ق.م بر وزن هشت هجائی سرود و بقدری در کار توصیف مردم در حرفه های گوناگون مهارت به خرج داد که از خواندن اشعار وی احساس و خوبی و بدی آنان را گوئی لمس می شود کرد. شکمبارگی،آزمندی و شیطنت مردم شهر رم بخوبی وصف گشته است.
هوراس در اشعار خویش از خود و دیگران انتقاد می کند و اخلاق زشت و شهوت پرستی رومیان و آزمندی و حرص و ولع رومیان را وصف می کند.
هوراس از شیوه های شعری و افکار شاعران یونانی سود فراوان می جست و در اشعارش از زندگی زودگذر و از خیالات دور و دراز هوس آلود جاهلانه سخن می گفت و درباره عشق و شراب، دین و دولت، مرگ و زندگی نیز مضامین جالب آورده است.
اشعار هوراس و شاعرن معاصر او چندان با شکوه و فیلسوفانه و متصف به صنعت سهل و ممتنع است که شور و ظرافت از آنها پرتو افکنی می کند حتی این شکوه در قصاید نیز به چشم می خورد.
به امر «اوگوست»، هوراس منظومه ای پرداخت (در وزن هشت هجائی) و در آن شاعر همچون فیلسوفی درباره خدا، بشر و دیگر مسائل سخن می گوید.
معروف ترین اثر هوراس در ایران «هنر شاعری» است که «رضا سیدحسینی» آن را به فارسی برگردانده است. او هنر شاعری را برای فرزندان یکی از دوستان مرفه خود نوشت و در آن اندرزهایی درباره هنر شاعری به آنان داد. هوراس مضامینی در هنر شاعری فراهم و بصورت اندرز برای طالبان عرضه نموده است.
او در قسمتی از هنر شاعری می گوید: موضوعی را که درخور قدرت شما باشد انتخاب کنید، اما برحذر باشید که همچون آن کوه داستانی، پس از درد بسیار، موش نزائید. کتاب دلخواه آنست که در آن واحد، آموزنده و سرگرمی آور باشد هر که چیز مفید را با چیز دلپذیر درآمیخته باشد، صدای احسنت را برخواهد آورد. از بکار بردن الفاظ جدید یا منسوخ یا بسیار طویل خودداری کنید. تا آن حد که به روشنی کلام بر نخورد، سخن را به اختصار بگوئید، مستقیم و لب مطلب را بکاوید. هنگام سرودن شعر، مپندارید که احساس، کار همه چیز را انجام می دهد. راست است که اگر بخواهید خواننده احساسی را درک کند، شما خود باید آن احساس را درک کرده باشید، اگر بخواهی مرا دریابی نخست باید من، خود، همان را دریافته باشم. اما هنر ادراک نیست بلکه صورت و ظاهر است.
این شاعر که در اواخر عمر به امراض مختلفی مبتلا شده بود، سرانجام در 27 نوامبر سال 8 قبل از میلاد مسیح درگذشت.
ش
|